در پایتون، “Mapping Type” برای نگهداری اطلاعات به صورت کلید و مقدار استفاده می‌شود. در این ساختار، هر مقدار با یک کلید مشخص مرتبط است و برای دسترسی به مقدار، از کلید آن استفاده می‌کنیم.

dict

نوع داده‌ی dict یا Dictionary مهم‌ترین نوع Mapping در پایتون است. اطلاعات در دیکشنری به شکل “key : value” ذخیره می‌شوند.

student = {
“name”: “Sara”,
“age”: 14,
“score”: 19.5
}

در این مثال، “name”، “age” و “score” کلید هستند و “Sara”، “14” و “19.5” مقدار مربوط به آن‌ها هستند.

یکی از ویژگی‌های مهم “dict” این است که قابل تغییر است. یعنی بعد از ساخت دیکشنری می‌توان مقدار جدید اضافه کرد، مقدارهای قبلی را تغییر داد یا آن‌ها را حذف کرد.

برای دسترسی به یک مقدار، کلید آن را داخل “[]” قرار می‌دهیم:

print(student[“name”])

خروجی:

Sara

در دیکشنری، هر کلید باید منحصربه‌فرد باشد. اگر یک کلید چند بار نوشته شود، پایتون در نهایت آخرین مقدار مربوط به آن کلید را نگه می‌دارد.

تفاوت با Sequence Typeها

در “list” و “tuple” برای دسترسی به عناصر از Index استفاده می‌کنیم، اما در dict از Key استفاده می‌شود. بنابراین وقتی اطلاعات ما به شکل «ویژگی و مقدار» یا «نام و اطلاعات مربوط به آن» باشد، “dict” انتخاب مناسبی است.

در نهایت، مهم‌ترین ویژگی “Mapping Type” این است که اطلاعات را به جای قرار دادن صرفاً پشت سر هم، به صورت ارتباط بین یک کلید و یک مقدار سازمان‌دهی می‌کند.